50 jaar onafgebroken lid van de Koninklijke Hoofdgild Sint Sebastiaan Oostende.
TASTENOY Jean Pierre
Geboren en getogen in Hoeilaart (Vlaams Brabant).
Hij zag het levenslicht op 23 december 1946 en was zoon van een schoenmaker.
Van jongs af was hij aangetrokken door paarden en ging aan het werk in een naburige paardenrenstal. Als 15-jarige begon hij als stalknecht maar werkte zich op tot berijder van de paarden.
Hij had de ideale lichaamsbouw om jockey te worden. Hij woog toen een 45 kg en werd al spoedig een professionele ruiter tijdens paardenrennen.
Maar sinds zijn jeugd was ook reeds boogschutter bij een lokale vereniging te Hoeilaart. Doelschutter was de discipline die hij er beoefende.
Paarden verzorgen was een 7/7 dagen job met bijhorende werkdruk, verzorging en stress. Niet alleen de trainingen en onderhoud van paard(en), transport naar de diverse renbanen en als ruiter moest je nauwgezet de lichaamsconditie in het oog houden. Zo waren alle trucjes geldig om op het vereiste lichaamsgewicht te blijven. Hij had een paar rijlaarzen met en zonder zool. Deze laatste om het gewicht tijdens de weging (verplicht voorafgaand aan de wedrennen) zo laag mogelijk te houden. Jean Pierre was een succesvol jockey die in zijn carrière meer dan 200 overwinningen behaalde.
Hij huwde met Simonne en samen kregen ze een dochter.
In 1976 nam Simonne een hotel/pension “De Roos” over in de Rogierlaan te Oostende en zo werd Pierke Oostendenaar.
Hij zegde het Jockey-tijdperk vaarwel en vond werk in de bouwsector. Misschien toch een bedenking: Jean Pierre woog 45 kg en destijds woog een zak cement 50 kg!
In zijn kuststad zocht Pier naar een club om zijn hobby verder te zetten en sloot zich op 5 september 1976 aan bij de Oostendse Sint Sebastiaans gilde.
Toen was de boogschuttersvereniging nog een elitaire sport en onze Jean Pierre die bouwvakker was kreeg niet zomaar zijn lidmaatschap. Het is pas wanneer hij meldde dat zijn echtgenote een restaurant/pension uitbaatte dat hij door de toenmalige voorzitter Omer Roose werd opgenomen in het ledenbestand. De dresscode toen op de schietingen was een lange broek, zeker geen jeans, en een blauwe pull of hemd.
Aan de voorbije halve eeuw lidmaatschap heeft hij heel wat herinneringen.
Zo was er de uitbreiding van de schietzaal, plaatsing van twee staande wippen, het bezoek van Eddy Wally en het jaarlijkse ontvangst van de “Sire” op het stadhuis.
Pierke ging jaarlijks zeker een 25-tal keer op verplaatsing wedstrijdschieten, meestal FITA, en verzekerde dat Sint Sebastiaan Oostende een graag geziene bezoeker was op de binnen- en buitenlandse schietingen.
Jean Pierre herinnert zich nog zijn topprestatie. Hij behaalde op een tweedaagse FITA in Evere 1365 punten.
Uiteraard laten de jaren zich ook voelen en is de intensiteit van het boogschieten een stuk geminderd, maar van ophouden is zeker nog geen sprake.
Dit jaar (2026) blaast ons Pierke 80 kaarsjes uit en wordt/werd hij gevierd voor zijn 50 jaar lid van de gilde.
Guy D.
